१. वास्तविक सद्गुरुको पहिचान (Who is the True Guru?)

संसारमा गुरुहरू धेरै छन्:

• कोही मन्त्र दिन्छन्,
• कोही तन्त्र वा क्रिया सिकाउँछन्,
• कोही शिष्यको सङ्ख्या बढाएर आश्रमको साम्राज्य खडा गर्छन्।
  तर अष्टावक्र यहाँ साँचो सद्गुरुको परिभाषा दिनुहुन्छ:
  साँचो सद्गुरुका दुईवटा मात्र लक्षण हुन्छन्:

1. मूर्तिपरिज्ञानं चैतन्यस्य: जसले शब्दको जालमा नअल्झाई, "तिमी शरीर होइनौ, तिमी त यो विशुद्ध चैतन्य हौ" भन्ने प्रत्यक्ष आन्तरिक साक्षात्कार गराउँछ।
2. निर्वेद-समता-युक्त्या संसृतेः तारयति: जसले कठोर कर्मकाण्डको भारी नबोकाई, केवल वैराग्य र समभावको सहज युक्ति दिएर संसार-सागरबाट पार गराउँछ।

२. अष्टावक्र र जनकको सम्बन्ध

यो श्लोक अष्टावक्रको आफ्नै भूमिका र जनकप्रतिको मार्गनिर्देशनको सुन्दर उदाहरण हो।
अष्टावक्रले जनकलाई कुनै गुफामा लगेर २० वर्ष आँखा चिम्लन लगाउनुभएन।
उहाँले तत्काल दरबारमै बसीबसी सत्यको ऐना देखाइदिनुभयो।
जसको सान्निध्यमा आउँदा मनका सबै प्रश्न र संशयहरू एकै क्षणमा हराउँछन्, त्यही नै परम सद्गुरु हो।

३. साधकको लागि सन्देश

बाहिरी भेषभूषा वा दाबीहरूको पछि नलाग्नुहोस्।

• जसले तपाईंलाई थप कर्मकाण्ड र डरमा बाँध्छ, ऊ गुरु होइन।
• जसले तपाईंलाई आफ्नै अनन्त स्वरूप सम्झाएर सबै डर र बन्धनबाट मुक्त गर्छ, उसैलाई साँचो पथप्रदर्शक जान्नुहोस्।

मनन सूत्र:
"साँचो सद्गुरुले तिमीलाई केही नयाँ दिँदैन; उसले केवल तिमीभित्रको भ्रम हटाएर तिम्रो आफ्नै अनन्त ज्योति देखाइदिन्छ।"