अष्टावक्र उवाच
सद्गुरु अष्टावक्र
प्रकृत्या शून्यचित्तस्य कुर्वतोऽस्य यदृच्छया। प्राकृतस्येव धीरस्य न मानो नावमानता॥ २४ ॥
prakṛtyā śūnyacittasya kurvato'sya yadṛcchayā | prākṛtasyeva dhīrasya na māno nāvamānatā || 24 ||
जसको चित्त स्वभावैले विचारशून्य र अहङ्कारविहीन छ, जो संयोगवश अगाडि आइपरेका कर्महरूलाई साधारण मानिस झैं सहज रूपमा गरिरहेको देखिन्छ—त्यस धीर ज्ञानी पुरुषका लागि न त कसैले गरेको मान-सम्मानको कुनै हर्ष हुन्छ, न कसैले गरेको अपमानको कुनै पीडा नै।
For the steadfast sage whose mind is naturally empty of concepts, acting spontaneously as things present themselves just like an ordinary person, there is neither honor nor dishonor.

१. 'प्राकृतस्येव' — ज्ञानीको साधारणपन
संसारमा तथाकथित 'गुरु' वा 'महात्मा' हरू विशेष देखिन चाहन्छन्:
तर अष्टावक्र भन्नुहुन्छ: साँचो ज्ञानी 'प्राकृतस्येव' (एउटा नितान्त साधारण, सरल मानिस जस्तै) बाँच्दछ!
किनभने उसलाई मानिसहरूको ध्यान खिच्ने कुनै रोग छैन।
२. 'न मानो नावमानता' — मान र अपमानको अन्त्य
मानिस किन दुःखी हुन्छ?
तर अष्टावक्र सोध्नुहुन्छ:
अपमान कसको हुन्छ?
नामको, रूपको, जातको वा शरीरको!
तर तिमी न नाम हौ, न रूप हौ, न शरीर हौ; तिमी त अनन्त चैतन्य हौ। के कुनै मानिसले आकाशलाई गाली गरेर आकाशको अपमान गर्न सक्छ? आकाश हाँसिरहन्छ!
त्यस्तै, ज्ञानीलाई कसैले फूल चढाओस् वा कसैले पत्थर हानोस्, उसको आत्मस्वरूपमा कुनै फरक पर्दैन।
३. 'यदृच्छया' — सहज जीवन
ज्ञानीले आफ्ना लागि कुनै तालिका बनाउँदैन। संयोगले जे आइपर्छ, उसले गर्छ।
यही सहजता नै जीवनको साँचो कला हो।