अष्टावक्र गीता पृष्ठभूमि
अष्टावक्र गीता• अध्याय 1, श्लोक 6
अध्याय 1

आत्मसाक्षात्कारको उपदेश

आत्मसाक्षात्कारोपदेशः
अघिल्लो
पछिल्लो

अष्टावक्र उवाच

ब्रह्मज्ञानी सद्गुरु

श्लोक 6

धर्माधर्मौ सुखं दुःखं मानसानि न ते विभो। न कर्तासि न भोक्तासि मुक्त एवासि सर्वदा॥ ६ ॥

dharmādharmau sukhaṁ duḥkhaṁ mānasāni na te vibho | na kartāsi na bhoktāsi mukta evāsi sarvadā || 6 ||

नेपाली भावार्थ

हे सर्वव्यापी आत्मन्! धर्म र अधर्म (पुण्य र पाप), सुख र दुःख— यी सबै केवल मनका वृत्तिहरू हुन्, तिम्रा होइनन्। तिमी न त कुनै कर्म गर्ने कर्ता हौ, र न त कुनै फल भोग्ने भोक्ता नै हौ। तिमी त सधैँ-सधैँका लागि मुक्त नै छौ।

English Translation

Righteousness and unrighteousness, pleasure and pain, belong to the mind and not to you, O all-pervading one. You are neither the doer nor the enjoyer. Indeed, you have always been free.

सार संक्षेप: पाप-पुण्य र सुख-दुःख मनका छालहरू हुन्; तिमी ती छालहरूलाई हेर्ने अनन्त, निर्दोष र सदासर्वदा मुक्त महासागर हौ।

१. 'विभो' सम्बोधनको रहस्य

अष्टावक्रले जनकलाई 'विभो' भनेर सम्बोधन गर्नुहुन्छ। 'विभु' को अर्थ हुन्छ— सर्वव्यापी, अनन्त, जुन कुनै सीमा वा परिधिभित्र अटाउँदैन।

  • हामी प्रायः आफूलाई एउटा सानो पाँच-फिटको हाड-छालाको शरीर सम्झन्छौँ।
  • तर गुरुले शिष्यलाई उसको विराट स्वरूपको सम्झना गराउँदै भन्नुहुन्छ: तिमी कुनै सानो सीमित जीव होइनौ, तिमी त अनन्त चैतन्य हौ जसमा सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड व्याप्त छ।

२. धर्म-अधर्म र सुख-दुःख मनका धर्म हुन्

संसारमा मानिस सबैभन्दा बढी धर्म र अधर्म (पाप र पुण्य) को भय वा अपराधबोधले ग्रसित हुन्छ— "मैले यो गल्ती गरेँ, म पापी भएँ, मलाई नर्क पर्ला कि?" वा "मैले राम्रो काम गरेँ, म धर्मात्मा भएँ।"
अष्टावक्रको अत्यन्त गम्भीर र क्रान्तिकारी दृष्टिकोण छ:

  • 'मानसानि न ते' अर्थात् धर्म-अधर्म, पुण्य-पाप, हर्ष-विषाद केवल मनका संकल्प र विचार हुन्।
  • मन जब शुभ विचार गर्छ, त्यसलाई धर्म भनिन्छ; जब अशुभ विचार गर्छ, त्यसलाई अधर्म भनिन्छ।
  • तर तिमी 'मन' होइनौ! तिमी त मनमा उठ्ने विचारहरूलाई जान्ने साक्षी हौ।
  • जसरी आकाशमा कालो धुवाँ उडोस् वा सुगन्धित धूपको धुवाँ उडोस्, आकाश न कालो हुन्छ न सुगन्धित; त्यसैगरी मनमा पाप वा पुण्यका तरंग उठे पनि साक्षी आत्मा सधैँ निर्दोष र पवित्र रहन्छ।

३. न कर्तासि न भोक्तासि (Neither the Doer Nor the Enjoyer)

बन्धनको मुख्य जरो दुईवटा गलत धारणा हुन्:

  1. कर्ता-भाव (I am the doer): "मैले घर बनाएँ, मैले परिवार पालेँ, मैले यो सफलता हासिल गरेँ।"
  2. भोक्ता-भाव (I am the enjoyer/sufferer): "म दुःखी भएँ, म रोगी भएँ, म अपमानित भएँ।"

अष्टावक्र भन्नुहुन्छ: सम्पूर्ण कर्महरू प्रकृतिका त्रिगुण (सत्व, रज, तम) र शरीर-इन्द्रियहरूद्वारा भइरहेका छन्। सूर्यको उपस्थितिमा संसारका सबै काम हुन्छन् तर सूर्य कुनै कामको कर्ता बन्दैन। त्यसैगरी तिम्रो चेतनाको प्रकाशमा शरीर र मनले काम गर्छन्, तर तिमी स्वयं अकर्ता र अभोक्ता हौ।

४. 'मुक्त एवासि सर्वदा' - मुक्ति वर्तमानको सत्य हो

अष्टावक्र भन्नुहुन्न कि "तिमी भविष्यमा साधना गरेर मुक्त हुनेछौ।" उहाँ भन्नुहुन्छ: 'सर्वदा मुक्त एवासि'— तिमी त्रिकाल (भूत, वर्तमान, भविष्य) मै मुक्त छौ!

  • बन्धन केवल एउटा भ्रम थियो।
  • डोरीमा देखिएको सर्पलाई मार्न कुनै हतियार चाहिँदैन, केवल त्यो डोरी हो भनेर बुझे पुग्छ।
  • त्यसैगरी जब तिमीले बुझ्छौ कि तिमी कर्ता र भोक्ता होइनौ, तब तिम्रो मुक्ति अहिले, यहीँ प्रत्यक्ष छ।

मनन योग्य विचार:
"सुख र दुःख मौसम जस्ता हुन्— आउँछन् र जान्छन्। तिमी ती मौसमहरूलाई हेर्ने अचल आकाश हौ। मौसमसँग नडगमगाऊ, आफ्नै मुक्त स्वरूपमा स्थिर होऊ।"

अघिल्लो
पछिल्लो

विषय-सूची (Contents)

📖 आवरण पृष्ठ📜 प्राक्कथन / भूमिका

अध्याय तथा श्लोकहरू:

अध्याय 1: आत्मसाक्षात्कारको उपदेश20 श्लोक
आत्मसाक्षात्कारोपदेशः

राजा जनकका तीन मौलिक प्रश्नहरू (ज्ञान, मुक्ति र वैराग्य) र अष्टावक्रद्वारा साक्षी भावको प्रत्यक्ष उद्घोष।

अध्याय 2: आत्म-विस्मय र आनन्दको उल्लास25 श्लोक
आत्मविस्मयोल्लासः

राजा जनकद्वारा आत्म-साक्षात्कार पश्चात् अद्वितीय चेतनाको अनुभव र विस्मयको प्रकटीकरण।

अध्याय 3: आत्मज्ञानीको परीक्षा14 श्लोक
आत्मज्ञानपरीक्षा

अष्टावक्रद्वारा यदि आत्मबोध भएको छ भने संसारी विषयप्रति आसक्ति किन भनी गरिएको कसी परीक्षण।

अध्याय 4: आत्मज्ञानीको महिमा6 श्लोक
ज्ञानानुकीर्तनम्

सत्यलाई जानेको व्यक्तिको अनुपम स्थिति र सांसारिक सुख-दुःखभन्दा परको स्थितिको प्रशंसा।

अध्याय 5: चित्त लीन हुने चार उपाय4 श्लोक
चित्तलयोपायः

आत्मा निर्लेप, शुद्ध र निराकार छ भन्ने बोधद्वारा चित्तलाई शान्त र लीन बनाउने उपदेश।

अध्याय 6: ज्ञानको वास्तविक स्वरूप4 श्लोक
ज्ञानस्वरूपम्

आकाश जस्तै सर्वव्यापी र अनन्त आत्माको पहिचान।

अध्याय 7: परम शान्तिको प्रत्यक्ष अनुभव5 श्लोक
शान्तानुभवः

जनकद्वारा आफू नै अनन्त महासागर भएको र संसार तरंग मात्र भएको स्वीकारोक्ति।

अध्याय 8: बन्धन र मोक्षको परिभाषा4 श्लोक
बन्धनमोक्षलक्षणम्

मनको चाहना र आसक्ति नै बन्धन हो, अनि ती सबैबाट मुक्ति नै परम मोक्ष हो।

अध्याय 9: निर्वेद र उदासीनता8 श्लोक
निर्वेदवर्णनम्

द्वन्द्व, कर्म, र संशयहरूको निवृत्ति तथा शान्तिको मार्ग।

अध्याय 10: वैराग्य र वासनात्याग8 श्लोक
वैराग्योपदेशः

काम, क्रोध र भोगहरूको निस्सारता बुझेर शान्ति प्राप्त गर्ने प्रेरणा।

अध्याय 11: प्रारब्ध र आत्मशान्ति8 श्लोक
प्रारब्धशान्तिः

सृष्टिको स्वभाव र प्रारब्धलाई बुझेर चिन्तामुक्त हुने कला।

अध्याय 12: आत्मानुभव र मौन स्थिति8 श्लोक
आत्मानुभवस्थितिः

कर्म, संकल्प र ध्यान समेत त्यागेर सहज मौनमा स्थिर हुने जनकको अनुभव।

अध्याय 13: परमानन्दको स्थिति7 श्लोक
परमानन्दप्राप्तिः

आत्मामा स्थित पुरुषका लागि कुनै नियम वा बन्धन बाँकी नरहने घोषणा।

अध्याय 14: सहज शान्ति4 श्लोक
शान्तिबोधः

प्रकृति र आत्माको भेद बुझेर पूर्ण शान्तिमा विश्राम।

अध्याय 15: तत्त्वज्ञानको उपदेश20 श्लोक
तत्त्वोपदेशः

अष्टावक्रद्वारा चैतन्य र आत्मतत्त्वको विस्तृत एवं स्पष्ट रहस्योद्घाटन।

अध्याय 16: विशेष आत्म-उपदेश11 श्लोक
विशेषोपदेशः

बाहिरी शास्त्र वा गुरु चर्चा भन्दा आन्तरिक मौन नै सर्वोपरि भएको उद्घोष।

अध्याय 17: आत्मज्ञानीको स्वभाव20 श्लोक
ज्ञानीस्वभावः

संसारमा रहेर पनि जलमा कमलको पात जस्तै निर्लिप्त ज्ञानीको जीवन।

अध्याय 18: शान्ति र जीवनमुक्ति (१०० श्लोक)100 श्लोक
शान्तिशतकम्

अष्टावक्र गीताको सबैभन्दा गहिरो अध्याय, जसमा जीवनमुक्तको अन्तिम रहस्य खोलिएको छ।

श्लोक:श्लोक 1श्लोक 2श्लोक 3श्लोक 4श्लोक 5श्लोक 6श्लोक 7श्लोक 8श्लोक 9श्लोक 10श्लोक 11श्लोक 12श्लोक 13श्लोक 14श्लोक 15श्लोक 16श्लोक 17श्लोक 18श्लोक 19श्लोक 20श्लोक 21श्लोक 22श्लोक 23श्लोक 24श्लोक 25श्लोक 26श्लोक 27श्लोक 28श्लोक 29श्लोक 30श्लोक 31श्लोक 32श्लोक 33श्लोक 34श्लोक 35श्लोक 36श्लोक 37श्लोक 38श्लोक 39श्लोक 40श्लोक 41श्लोक 42श्लोक 43श्लोक 44श्लोक 45श्लोक 46श्लोक 47श्लोक 48श्लोक 49श्लोक 50श्लोक 51श्लोक 52श्लोक 53श्लोक 54श्लोक 55श्लोक 56श्लोक 57श्लोक 58श्लोक 59श्लोक 60श्लोक 61श्लोक 62श्लोक 63श्लोक 64श्लोक 65श्लोक 66श्लोक 67श्लोक 68श्लोक 69श्लोक 70श्लोक 71श्लोक 72श्लोक 73श्लोक 74श्लोक 75श्लोक 76श्लोक 77श्लोक 78श्लोक 79श्लोक 80श्लोक 81श्लोक 82श्लोक 83श्लोक 84श्लोक 85श्लोक 86श्लोक 87श्लोक 88श्लोक 89श्लोक 90श्लोक 91श्लोक 92श्लोक 93श्लोक 94श्लोक 95श्लोक 96श्लोक 97श्लोक 98श्लोक 99श्लोक 100
अध्याय 19: आत्म-विश्राम र तृप्ति8 श्लोक
आत्मविश्रामः

जनकद्वारा सबै द्वैत मेटिएर केवल आफ्नो विशुद्ध अस्तित्वको अनुभव।

अध्याय 20: पूर्ण विदेहमुक्ति14 श्लोक
विदेहमुक्तिः

न मोक्ष छ, न बन्धन, न साधक, न सिद्ध— केवल एकमात्र ब्रह्म सत्य हो।