१. 'आब्रह्मस्तम्बपर्यन्तम्' — सर्वव्यापी आत्मचेतना

अष्टावक्र यहाँ अद्वैत वेदान्तको सर्वोच्च शिखर प्रकट गर्नुहुन्छ:

• ब्रह्मा (The Cosmic Creator): सृष्टिको सर्वोच्च पद।
• स्तम्ब (A blade of grass): सृष्टिको सबैभन्दा सानो र नगण्य घाँसको सिन्का।

सांसारिक दृष्टिले यी दुईमा आकाश र पातालको फरक छ। तर आत्मज्ञानीको दृष्टिमा:

• जसरी सुनका सबै गहना (मुकुटदेखि सानो औंठीसम्म) केवल सुन नै हुन्।
• जसरी समुद्रका सबै तरङ्ग (विशाल छालदेखि सानो फोकासम्म) केवल पानी नै हुन्।
• त्यसैगरी ब्रह्मादेखि घाँसको सिन्कासम्म जे जति नाम र रूप छन्, ती सबैमा एउटै चैतन्य आत्मा चम्किरहेको छ।

२. 'अहमेवेति निश्चयी' — म नै हुँ!

यो कुनै व्यक्तिगत अहङ्कारको उद्घोष होइन। यो त सानो अहङ्कार (Ego) पूरै विलीन भएपछि विराट आत्मासँगको तादात्म्य हो।
जब मानिसलाई लाग्छ कि "सबै म नै हुँ":

1. कसलाई घृणा गर्ने? जब अरू कोही छँदै छैन भने घृणा कसलाई?
2. कोसँग डराउने? भय सधैँ दोस्रो व्यक्तिबाट हुन्छ; जब दोस्रो कोही छैन भने निर्भयता स्वतः आउँछ।
3. कसबाट खोस्ने? जब सबै आफ्नै रूप हो भने चोरी वा लोभको कुनै गुन्जायस रहँदैन।

३. 'प्राप्ताप्राप्तविनिर्वृतः' — पूर्ण तृप्ति

संसारको मानिस जीवनभर एउटै दौडमा छ:

• "मैले यो पाएँ, तर त्यो अझै पाएको छैन।"
• "मलाई यो भएन, त्यो पुगेन।"

तर जसले सारा ब्रह्माण्डलाई आफ्नै स्वरूपमा देख्यो, उसलाई के अभाव?
ऊ 'प्राप्ताप्राप्तविनिर्वृतः' हुन्छ— जे पाइयो त्यसमा पनि पूर्ण, जे पाइएन त्यसमा पनि पूर्ण!

मनन सूत्र:
"घाँसको सिन्कादेखि अनन्त आकाशसम्म जे छ, त्यो मेरै चेतनाको रूप हो— यहाँ न केही पाउनु छ, न केही गुमाउनु।"