अष्टावक्र उवाच
सद्गुरु अष्टावक्र
राज्यं सुताः कलत्राणि शरीराणि सुखानि च। संसक्तस्यापि नष्टानि तव जन्मनि जन्मनि॥ ६ ॥
rājyaṁ sutāḥ kalatrāṇi śarīrāṇi sukhāni ca | saṁsaktasyāpi naṣṭāni tava janmani janmani || 6 ||
अघिल्ला अनगिन्ती जन्महरूमा पनि ठूला-ठूला साम्राज्यहरू, प्रिय सन्तानहरू, जीवनसाथीहरू, सुन्दर शरीरहरू र अनेकौं सुखहरू तिमीले अत्यधिक मोह र आसक्ति राख्दाराख्दै पनि नष्ट भएर गएकै हुन्। जब हरेक जन्ममा ती सबै छुट्छन् नै भने, आज फेरि तिनै नश्वर कुराहरूमा किन यति धेरै आसक्त भइरहेका छौ?
In birth after birth, kingdoms, children, spouses, bodies, and pleasures—even though you were intensely attached to them—were all lost and destroyed. Why then cling to these very same transient things today?

१. 'जन्मनि जन्मनि' — अनन्त जन्महरूको तीतो अनुभव
अष्टावक्र यहाँ राजा जनकलाई उहाँका पूर्वजन्महरूको लामो चलचित्र सम्झाउनुहुन्छ:
तर ती सबै आज कहाँ छन्?
सबै धुलोमा मिलिसके!
र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा: "संसक्तस्यापि नष्टानि" — तपाईंले ती सबैलाई मुटुले बाँधेर राख्न खोज्दाखोज्दै पनि कालले ती सबै खोसेर लग्यो!
२. दोहोरिरहने मूर्खताबाट मुक्ति
यदि कुनै चलचित्र तपाईंले १०० पटक हेरिसक्नुभएको छ र हरेक पटक नायक अन्त्यमा मर्छ भने, के १०१ औँ पटक हेर्दा तपाईं ऊ बाँच्ला भनेर आशा गर्नुहुन्छ?
त्यस्तै, जब हजारौं जन्मदेखि संसारको एउटै अन्त्य (विनाश र बिछोड) भइरहेको छ भने, यस जन्ममा फेरि त्यही नाटकमा किन रुनु?
यो बोधले मनको गहिरो मोहको जरा नै काटिदिन्छ।
३. दैनिक जीवनमा प्रयोग
जब कुनै सम्बन्ध वा सम्पत्ति गुम्छ: