अष्टावक्र उवाच
सद्गुरु अष्टावक्र
न कदाचिज्जगत्यस्मिंस्तत्त्वज्ञो हन्त खिद्यति। यत एकेन तेनेदं पूर्णं ब्रह्माण्डमण्डलम्॥ २ ॥
na kadācij jagaty asmiṁs tattvajño hanta khidyati | yata ekena tenedaṁ pūrṇaṁ brahmāṇḍamaṇḍalam || 2 ||
अहो! यस सम्पूर्ण संसारमा तत्त्वज्ञानी महापुरुष कहिल्यै पनि दुःखी वा शोकमग्न हुँदैन, किनकि उसले प्रत्यक्ष देखिरहेको हुन्छ कि यो सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड-मण्डल उसकै एकमात्र अद्वैत आत्मतत्त्वद्वारा पूर्ण रूपले व्याप्त र भरिभराउ छ।
Oh! In this entire world, the knower of Truth is never grieved or distressed; for this whole sphere of the universe is completely filled and permeated by that One Self alone—which he is.

१. ज्ञानीको निर्दुःखताको गहिरो रहस्य
संसारमा मानिस किन दुःखी हुन्छ?
उपनिषद्को महान् सूत्र छ: 'द्वितीयाद् वै भयं भवति' (जहाँ दोस्रो देखिन्छ, त्यहाँ भय र दुःख जन्मन्छ)।
तर तत्त्वज्ञानीका लागि:
२. समुद्र र छालहरूको दृष्टान्त
जसरी समुद्रले आफ्नै छालहरू देखेर कहिल्यै विचलित हुँदैन:
त्यस्तै, ज्ञानी पुरुष संसारका सुख-दुःख र घटनाहरूलाई आफ्नै चैतन्य-समुद्रमा उठिरहेका तरंगका रूपमा देख्छ। त्यसैले संसारमा जेसुकै घटोस्, उसको भित्री शान्तिमा एउटा सानो कोतर पनि लाग्न सक्दैन।
३. 'पूर्णम्' — अभावको अन्त्य
दुःख सधैं अभावबाट आउँछ।
तर जब ज्ञानीले आफूलाई सम्पूर्ण ब्रह्माण्डमै पूर्ण देख्छ, तब कुनै वस्तुको कमी बाँकी रहँदैन। पूर्णतामा केवल असीम आनन्द मात्र हुन्छ।